:::

【ชุมชนใหม่ในหัวข้อไต้หวัน】ถนนฮวาชินจงเหอนครนิวไทเป ตลาดแบบพื้นบ้านเมียนมาทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนอยู่ต่างแดน

ฉลาก
ที่ตั้งTaiwan
แหล่งข้อมูล內政部移民署
ตี : 33
วันที่ : 2019/7/4
อัปเดต : 2019/7/12 下午 05:29:00

緬甸1

จะไปเยี่ยมชมถนนฮวาชินเขตจงเหอต้องไปกันแต่เช้า ก่อนเวลาเที่ยงแผงลอยขายของเมียนมาในตลาดหลายๆแผงต่างพากันทยอยกันเก็บกวาดร้าน ในร้านขายบาบาซือและหว่านโต้วเฝิ่นของว่างที่รู้จักกันดีก็ทยอยขายหมดเช่นกัน

ในประเทศเมียนมา“ร้านน้ำชา”เป็นสิ่งสำคัญในชีวิตที่จะขาดเสียไม่ได้ จ้าวเต๋ออินชาวเมียนมาเชื้อสายจีนที่ทำภาพยนต์“ผู้คนที่กลับมา”แสดงถึงจุดนี้ได้อย่างสมจริง หมู่บ้านในเมียนมาแม้ว่าจะเล็กแค่ไหนก็จะมีร้านน้ำชา ร้านน้ำชาบริการอาหารว่าง ขนมหวาน ไม่เพียงแต่เป็นศูนย์รวมอาหารอร่อยแต่ยังเป็นสถานที่ชุมนุมสำหรับแลกเปลี่ยนข่าวสาร

ถนนฮวาชินเป็นสถานที่รวมตัวของผู้พำนักใหม่ชาวเมียนมา ด้วยเหตุนี้“วัฒนธรรมร้านน้ำชา”ของเมียนมาจึงเกิดขึ้น โต๊ะเก้าอี้เรียงรายยาวไปจนถึงทางเดินเท้า ผู้พำนักใหม่เมียนมาหลายคนที่ตื่นนอนแล้วก็จะพากันไปรายงานตัวที่ร้านน้ำชา จิบน้ำชาไป อ่านหนังสือพิมพ์ไป เพื่อนๆมาถึงก็จะสนทนายาวกันไปตลอดทั้งวัน นอกจากนี้ยังมีคนรวมกันนั่งเล่นหมากรุก เมื่อเงี่ยหูฟังคนแปลกหน้าที่พูดจากันไปมา ทำให้สับสนคิดไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในต่างแดน(เข้าไปอ่าน:ถนนจงซิงขายขนมขบเคี้ยวเกาหลี ถนนฮวาชินลิ้มรสอาหารอร่อยเมียนมา

ผู้พำนักใหม่ชาวเมียนมาแต่ละคนต่างมีเรื่องราวความหลังที่ผ่านมากันอย่างมากมาย เช่นเดียวกับถนนสายนี้ยากที่จะบรรยายกล่าวออกมา มีครบทุกรสชาติ “อาหารเมียนมา”เต็มไปด้วยความหลากหลาย นอกจากอาหารชนเผ่าดั้งเดิมแล้ว ยังผสมผสานกับความพิเศษที่อุดมไปด้วยอาหารของกลุ่มชนที่อยู่ใกล้เคียง อาทิ ยูนนานทางเหนือของเมียนมา ชาวจีนหมิ่นหนานและกวางตุ้งทางภาคกลาง บังคลาเทศ อินเดีย และไทย เป็นต้น


緬甸2
“รากกุ๋ยช่ายกับมะเขือเปราะไทย”

ตรอก30ถนนฮวาชินคือตลาดสดดั้งเดิม แทบทุกแผงลอยมีอาหารหน้าตาหาดูได้ยากที่ทำให้ต้องหยุดมอง ..ฝักถั่วใหญ่กลมดูสวยงาม(สะตอที่ชาวเมียนมาชอบรับประทาน)..รากกุ๋ยช่ายขาวดั่งหิมะเป็นกำๆ(จานเคียงกับข้าวคลุกปลา)มะเขือเปราะไทยลูกกลมกับมะเขือพวง(วัตถุดิบทำแกงเขียวหวานไก่) ข่า ใบมะขาม กุ้งหยอง ตะไคร้ ปลาแห้งผัดในน้ำมัน ซาโมซ่า(samosa)และของทอดอีกมากมาย เป็นอาหารที่พบเห็นบนโต๊ะอาหารของชาวเมียนมาเสมอ

เห็นอาหารที่ไม่ค่อยคุ้นเคยอย่าเขินที่จะถาม แต่เมื่อก้าวเข้าไปดูใกล้ๆ เถ้าแก่จะบอกเป็นคำศัพท์
เมียนมายากที่จะเข้าใจ ตอนนี้คุณถึงรู้ว่าคุณเข้าไปในพื้นที่ต่างแดนของไทเปแล้ว(เข้าไปอ่าน:คิดถึงบ้าน..รสชาติอาหารบ้านเกิดหลากหลายในตลาดจงเจิน ใช้รสชาติก้าวข้ามผ่านกาลเวลา

ตรอกข้างตลาดจวนจิ้น เห็นท่อนหยวกกล้วยขาวจัดวางไว้บนโต๊ะ นั่นเป็นร้านอาหารดั้งเดิมเมียนมา“บะหมี่ซุปปลา”ที่กำลังกวักมือเรียกคุณ ก๋วยเตี๋ยวซุปปลารสเข้มข้นนิยมต้มด้วยหยวกกล้วยและ เปลือกกล้วย พร้อมโรยของทอดไว้ด้านบน

อยากรับประทานอาหารมื้อหลัก ให้เริ่มพิจารณาจากขนมจีนน้ำยายูนนาน/บาบาซือ หว่านโต้เฝิ่น
ข้าวหน้าแกงกะหรี่ บะหมี่กะทิ และบะหมี่ซุปปลา บะหมี่เย็นแบบเมียนมาหรือยูนนานที่เพิ่มรสชาติเปรี้ยวด้วยมะนาวหรือมะขามก็ทำให้น่ารับประทานไม่น้อย (เข้าไปอ่าน:ผิ่งตงตงกั่ง.. อาหารต้อนรับปีใหม่เมียนมายูนนาน อาหารต้อนรับปีใหม่รสเปรี้ยวหวานภายใต้สงคราม


ที่เห็นได้ทั่วไปบนถนนฮวาชินคือจาปาตีอินเดีย โดยเฉพาะโรตีเป็นที่ชื่นชอบกันนัก ภายในร้านขั้นตอนวิธีทำจาปาตีทำให้ผู้คนต่างพากันทึ่งหลงใหล เซฟโยนขนมปังขึ้นไปมาอย่างชำนาญ จากนั้นแผ่แผ่นแป้งลงบนหินก้อนกลม ใส่น้ำเล็กน้อย แล้วนำแผ่นแป้ง“แปะ”ลงส่วนในของเตาดินเผา ไม่นานแผ่นแป้งที่อบร้อนพองขึ้นจึงนำออกจากเตา ทาด้วยเนยหรือถั่วบดก็อร่อย กับชานมยิ่งเข้ากัน

ขนมหวานเมียนมามักจะใช้น้ำกะทิ น้ำตาลทรายแดงและข้าวเหนียวทำเป็นขนมหอมตามธรรมชาติ มีอย่างหนึ่งที่ชาวเมียนมาชอบรับประทานเป็นพิเศษเค็กข้าวสาลี ด้านบนจะโรยด้วยเมล็ดงาดำ ลอดช่องใบเตย(หรือเรียกเหลียงเชีย)ใส่ในแก้วพลาสติกเห็นทั่วไปในพื้นที่ และโยเกิร์ตสีขาวที่ใส่ลงไปจนเกือบเต็ม ซื้อของข้างต้นแล้วจึงใส่น้ำเชื่อม ตามด้วยน้ำตาลทรายแดงเคี่ยวเหนียว โยเกิร์ตทำให้รสชาติน่าประหลาดใจ


緬甸3
“นกฮูกฟอยล์สีทอง”


ร้านค้าบนถนนฮวาชินจะนิยมแขวนนกฮูกฟอยล์สีทอง หมายถึงความโชคดีมั่งคั่ง ยามอากาศดี บนท้องถนน“เมืองยูนนาน”จะเห็นผักดองตากแห้งแขวนเรียงรายกันบริเวณหน้าประตู สิ่งเหล่านี้เป็นบรรยากาศที่พบได้ไม่บ่อยนักในไทเป ยังมีร้านขายของชำสองร้านที่เหมาะกับการค้นหาสมบัติ จะเห็นนกฮูกโชคลาภ ผงไม้หอมทากันแดด และ“เมล็ดกระวาน”(เครื่องเทศที่สำคัญของเมียนมา) และผักดองนานาชนิด แม้กระทั่งสามารถทดลองสวมใส่ชุด“ลองยี”(ผ้าโสร่ง)กันได้

緬甸4
“ผักดองตากแห้ง/เมล็ดกระวาน”

จากถนนฮวาชินเดินเลี้ยวไปทางด้านข้าง“กุ้ยไก้หนิวผาฮู”(นุ่นหนิวจ๋า)เข้าไปในซอย จะเห็น“อาเฟินซาลาเปา”ร้านซาลาเปามีชื่อที่ขายเพียงสามรส: รสไส้ผักใส่หมู รสไส้ถั่ว และรสไส้งา ซาลาเปายูนนานเนื้อนิ่มเหมือนปุยเฆม แยกออกจะเห็นเป็นมิติ ไส้ในรสกลมกล่อม “อาเฟินซาลาเปา” แท้จริงแล้วเป็นบ้านของคุณแม่อาเฟิน กลางวันจะเห็นคุณแม่ที่ร่าเริงนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นห่อซาลาเปาไปพลาง พูดคุยกับลูกค้าที่มาซื้อไปด้วย เสียงพูดด้วยภาษายูนนานดังขึ้นไม่ขาด (เข้าไปอ่าน:ครอบครัวสีสัน..อาหารบ้านเกิดยูนนานในเถาหยวน รสเปรี้ยวหวานขมเผ็ด

緬甸5
“อาเฟินซาลาเปา”

อยากทำความรู้จักถนนฮวาชินมากยิ่งขึ้น สามารถเข้าร่วม “เดินเล่นในเมืองไทเป”และ “คั่นลั่นฉือกวง” ร้านหนังสือท้องที่ซึ่งร่วมกันจัดนำเที่ยวแสนสนุก นำโดยคนท้องถิ่นที่คุ้นเคยกับพื้นที่มากที่สุด เปรียบเสมือนได้นั่งลิฟท์ที่เร็วที่สุด เพียงพริบตาเดียวก็จะเห็นบรรยากาศและอรรถรสที่ต่างกันไป

緬甸6
“ร้านหนังสือคั่นลั่นฉือกวง”

ที่มาบทความ:เหว่ยเสี้ยวไถหวัน(บทความ&ภาพถ่าย:เปาจื่อทู่)

Was this information helpful? Yes    No